Schapen werden in het verleden vooral gefokt voor vlees en wol. Schapenvacht was toen een bijproduct, een soort “restafval”. De populariteit van de uggs laarsjes (en de nepvarianten) heeft ertoe geleid, dat schapenvachten in veel landen niet langer als “restafval” van de slacht worden gezien. Met als gevolg dat schapen daar nu primair gefokt en geslacht worden voor de productie van laarzen. Om de kosten zo laag mogelijk te houden, staat dierenwelzijn niet hoog op de lijst van de wol- en vleesindustrie.
Schaap Eliza, 80 x 60 cm, olieverf op doek, ingelijst © 2018 Alexandra Klimas
Met de nep Uggs is het niet veel beter gesteld… in plaats van schapenwol gebruiken fabrikanten daarvoor de pels van levend gevilde wasbeerhonden uit China. Beelden van de dierenrechtenorganisatie ‘The Humane Society’ laten het gruwelijke leed van de dieren zien. Nadat de wasbeerhonden levend gevild zijn, duurt het nog uren voor ze op een pijnlijke manier sterven. De pels wordt vervolgens zonder problemen in Australië ingevoerd.
De schapen die Alexandra bezoekt boffen. Ze mogen grazen in een land waar de lammetjes die in het voorjaar geboren worden, vrolijk kunnen meedartelen met hun schapenmoeders.
Alexandra: Waarom kies ik er als kunstenaar voor om deze dieren te schilderen?
Huisdieren worden vertroeteld en geadoreerd, maar dieren gefokt voor de wol en vleesindustrie worden aan onze ogen onttrokken. Ik wil deze groep ‘vergeten’ dieren graag onder de aandacht brengen. Kan daarmee onze kijk op deze dieren veranderen? Die vraag houdt mij als kunstenaar bezig. Ik schilder zo realistisch mogelijk om het dier er levensecht te laten uitzien. Ik hoop dat mensen zich hierdoor meer verbonden gaan voelen met het dier en sympathie krijgen voor deze ‘vergeten dieren’. Misschien bereik ik hiermee, dat mensen gaan beseffen wat de ‘ware prijs’ van een (nep) ugg is. Schaap Eliza op het schilderij is overigens één van de gelukkige schapen met een goed leven.
